دلنوشت

از انجیل

ghahvehkhaneh — Fri, 04 Dec 2009 07:56:15 GMT

(او در جایگاه پالاینده و خالص کننده نقره خواهد نشست.)

این آیه برخی از خانمهای کلاس انجیل خوانی را دچار سردرگمی کرد. آنها نمی دانستند که این عبارت در مورد ویژگی و ماهیت خداوند چه مفهومی می تواند داشته باشد. از این رو یکی از خانمها پیشنهاد داد فرایند تصفیه و پالایش نقره را بررسی کند و نتیجه را در جلسه بعدی انجیل خوانی به اطلاع سایرین برساند.

همان هفته با یک نقره کار تماس گرفت و قرار شد او را درمحل کارش ملاقات کند تا نحوه کار او را از نزدیک ببیند . او در مورد علت علاقه خود، گذشته از کنجکاوی در زمینه پالایش نقره چیزی نگفت.

وقتی طرز کار نقره کار را تماشا می کرد، دید که او قطعه ی نقره را روی آنش گرفت و صبر كرد تا کاملاً داغ شود. او توضیح داد که برای پالایش نقره لازم است آن را در وسط شعله، جایی که داغتر از همه جاي آتش است، نگهداشت تا همه ناخالصی های آن سوخته و از بین برود.

زن اندیشید، ما نیز در چنین نقطه داغی نگه داشته می شویم. بعد دوباره به این آیه که می گفت: «او در جایگاه پالاینده و خالص کننده نقره خواهد نشست» فکر کرد. از نقره کار پرسید آیا واقعاً در تمام مدتی که نقره در حال خلوص یافتن است، او باید آنجا جلوی آتش بنشیند؟

مرد جواب داد بله، نه تنها باید آنجا بنشیند و قطعه ي نقره را نگهدارد بلکه باید چشمانش را نیز تمام مدت به آن بدوزد. اگر در تمام آن مدت، لحظه ای نقره را رها کند، خراب خواهد شد.

زن لحظه ای سکوت کرد. بعد پرسید: «از کجا می فهمی نقره کاملاً خالص شده است؟»

مرد خندید و گفت: «خوب، خیلی راحت است. هر وقت تصویر خودم را در آن ببینم.»

اگر امروز داغی آنش را احساس می‌کنی، به یاد داشته باش که خداوند چشم به تو دوخته و همچنان به تو خواهد نگریست تا تصویر خود را در تو ببیند.

این مطلب را منتقل کنید. همین حالا کسی محتاج این است تا بداند که خدا در حال نگریستن به اوست، و او در حال گذراندن هر شرایطی که باشد، در نهایت فردی بهتر خواهد شد.

«در برابر مشكلات سكوت كن، شايد خداوند حرفي براي گفتن دارد.»

«زندگی چون یک سکه است. تو می توانی آن را هر طور که بخواهی خرج کنی، اما فقط یک بار.»

هیچ می دانی؟

ghahvehkhaneh — Fri, 27 Nov 2009 10:20:05 GMT

زندگی، ساعت تفریحی نیست که فقط با بازی یا با خوردن آجیل و خوراک بگذرانیم آن را ... هیچ می دانی آیا ساعت بعد چه درسی داریم؟ زنگ اول، دینی آخرین زنگ، حساب ... زنده یاد سلمان هراتی

حال نوشت

ghahvehkhaneh — Wed, 11 Nov 2009 19:52:51 GMT

احساس تنهایی می کنم. احساس خستگی و تنهایی. خیلی زیاد. کسی می فهمه؟

قطعه ای از فرخی سیستانی

ghahvehkhaneh — Tue, 27 Oct 2009 08:08:18 GMT

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم تربیتی کن به آب لطف خسی را

گفت یکی بس بود و گر دو ستانی فتنه شود، آزموده‌ایم بسی را

عمر دوباره‌ست بوسه‌ی من و هرگز عمر دوباره نداده‌اند کسی را

اگر به خانه ی من آمدی (شعری از غاده السمان، شاعر عرب زبان سوری)

ghahvehkhaneh — Fri, 23 Oct 2009 07:49:30 GMT

اگر به خانه ی من آمدی

برایم مداد بیاور مداد سـیــاه
می خواهم روی چهـــره ام خـط بکشـم
تا به جــــرم زیبایی در قـــــفس نیفتم.

یک ضربـــدر هم روی قلبـــم تا به هوس هم نیفتم !
یک مداد پاک کن بده برای محـو لـب ها
نمی خواهم کسی به هوای سرخیشان ، سیاهم کند!

یک بیلـچــه، تا تمام غرایز زنـــانه را از ریشــه در آورم
شـــخم بزنم وجودم را ...بدون اینها راحت تر به بهشـت می روم گویا!

یـک تیــغ بده؛ موهایم را از ته بتراشم سرم هوایی بخورد
و بی واسطه روسری کمی بیاندیشم !

نخ و سوزن هم بده، برای زبانـــــــم
می خواهم ... بدوزمش به سق
… اینگونه فریادم بی صداتر است

قیچی یادت نرود
می خواهم هر روز اندیشه هایم را سانســــور کنم !

پودر رختشویی هم لازم دارم
برای شستشـوی مغزی
مغزم را که شستم ، پهن کنم روی بند
تا آرمانهایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت
می دانـــی که؟ بایــد واقع بیـــن بود !

صدا خفه کن هم اگر گیر آوردی بگیر
می خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب
، برچسب فاحشـــه می زنندم
بغضم را در گلو خفه کنم

یک کپی از هویتــــــــــم را هم می خواهم
برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد
، فحـــــش و تحقیر تقدیمم می کنند !

تو را به خدا....اگر جایی دیدی حقــی می فروختند
برایم بخر ... تا در غذا بریزم
ترجیح می دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم !

و سر آخر اگر پولی برایت ماند
برایم یک پلاکــــــــارد بخر به شکل گردنبند
بیاویزم به گردنم....و رویش با حروف درشت بنویسم:

من یـک انسانم

من هنوز یک انسـانم

من هر روز یک انسانم

طلب بخشش به سبک بچه زرنگ ها

ghahvehkhaneh — Fri, 23 Oct 2009 07:35:53 GMT

کودکی به مامانش گفت، من واسه تولدم دوچرخه می خوام. بابی پسر خیلی شری بود. همیشه اذیت می کرد. مامانش بهش گفت: آیا حقته که این دوچرخه رو برات بگیریم واسه تولدت؟

بابی گفت: آره.

مامانش بهش گفت، برو تو اتاق خودت و یه نامه برای خدا بنویس و ازش بخواه به خاطر

کارای خوبی که انجام دادی بهت یه دوچرخه بده.

............ ......... ......... ......... ........

نامه شماره یک

سلام خدای عزیز

اسم من بابی هست. من یک پسر خیلی خوبی بودم و حالا ازت می خوام که یه دوچرخه بهم بدی.

دوستدار تو

بابی

............ ......... ......... ......... ......

بابی کمی فکر کرد و دید که این نامه چون دروغه، کارساز نیست و دوچرخه ای گیرش نمیاد. برای همین نامه رو پاره کرد.

............ ......... ......... ......... ...

نامه شماره دو

سلام خدا

اسم من بابیه و من همیشه سعی کردم که پسر خوبی باشم. لطفاً واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.

بابی

............ ......... ......... .........

اما بابی یه کمی فکر کرد و دید که این نامه هم جواب نمی ده واسه همین پاره اش کرد.

............ ......... ......... ......... ..

نامه شماره سه

سلام خدا

اسم من بابی هست. درسته که من بچه خوبی نبودم ولی اگه واسه تولدم یه دوچرخه بهم بدی قول می دم که بچه خوبی باشم.

بابی

............ ......... ......... ......... ..

بابی کمی فکر کرد و با خودش گفت که شاید این نامه هم جواب نده. واسه همین پاره اش کرد. تو فکر فرو رفت. رفت به مامانش گفت که می خوام برم کلیسا. مامانش دید که کلکش کار ساز بوده، بهش گفت خوب برو ولی قبل از شام خونه باش.بابی رفت کلیسا. یه کمی نشست وقتی دید هیچ کسی اونجا نیست، پرید و مجسمه مریم مقدس رو دزديد و از کلیسا فرار کرد. بعدش مستقیم رفت تو اتاقش و نامه جدیدش رو نوشت.

............ ......... ......... ......... ....

نامه شماره چهار

سلام خدا

مامانت پیش منه! اگه می خواهیش واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.

بابی

بهترین شعر 2008، سروده یک کودک آفریقایی

ghahvehkhaneh — Fri, 09 Oct 2009 08:57:18 GMT

‏ ‏When I born, I black
When I grow up, I black
When I go in Sun, I black
When I scared, I black
‏ ‏When I sick, I black ‏ ‏And
when I die, I still black
‏ ‏And you white fellow
When you born, you pink
When you grow up, you white
‏ ‏When you go in sun, you red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
‏ ‏When you sick, you green
And when you die, you gray
‏And you calling me colored‏?

راه تکراری، مسیر طی شده، دورزدن تاریخ

ghahvehkhaneh — Wed, 09 Sep 2009 20:06:18 GMT

«چون استقلال قضايي در ايران نيست و قضات محترم در تحت فشار هستند نمي توانم به بازپرسي جواب دهم. روح الله خمینی»

هر دم از این باغ ...

ghahvehkhaneh — Sat, 05 Sep 2009 15:01:18 GMT

اعلام کردن روز 4شنبه واسه گزینش برم یه مرکز گزینش!!!! دکترا و گزینش؟؟...: (

روزگار نو

ghahvehkhaneh — Wed, 02 Sep 2009 20:04:18 GMT

بعله. نوشته بودم که توی آزمون دکترای دانشگاه خودمون قبول شدم. دکتر آیت اللهی درست گفته بود. امروز توی سایت دانشگاه خبرش رو اعلام ‏کردن. رشته «مطالعات تطبیقی هنر اسلامی». توی شش ماه گذشته تلاش خیلی زیادی کردم که زندگیمونو به یه سر و سامون درست برسونم. آخه با ‏درآمد ماهی 150/000تومن هم میشه زندگی کرد؟ آره !!! میشه. اگه بخوای میشه. اگه دونفر بخوان حتما میشه.
شاید بد نباشه اینو بنویسم که اگه ‏چن سال بعد بچمون اینا رو خوند بتونه مساله رو بهتر درک کنه. امروز، اجاره خونه ای که توش زندگی میکنیم، 100/000 تومنه. نون بربری ‏دونه ای 50 تومنه. بنزین آزاد لیتری 300 تومن. گوشت گوسفند کیلویی 9000 تومن. اینترنت ساعتی حدودا 200 تومنه با سرعت شرم آور 54 ‏کیلوبایت بر ثانیه. نرخ تورم سالیانه بیشتر از 20% و نرخ تورم ماه قبل، بیشتر از 15% بود. یه ظرف ماست یه بار مصرف 850 گرم 3 درصد ‏چربی حدود 900 تومنه. آژانس تاکسی تلفنی، واسه یه سفر داخل شهری 1/200 تومن میگیره و خط فقر، از نزدیک 200/000 تومن شروع ‏میشه. حق التدریس من تو دانشگاه با مدرک کارشناسی حدودا ساعتی 2/200تومنه.‏ خلاصه اینکه شرایط زندگی ما با این درآمد، یه معجزه به حساب میومد. با قبولی تو مقطع دکترا، از قرار معلوم شرایط خیلی فرق میکنه. مث اینکه ‏قرار درآمدمون حدود 500/000 تومن باشه. و این واسه مایی که با 150/000تومن گذروندیم در حد لالیگا میمونه!!! (این تکیه کلام عظیمه). ‏
بهار عزیزم هم خیلی بهم کمک کرد. خیلی غصمو خورد. سنگ صبورم بود. تو تموم کردن کتاب بدجوری بیدار خوابی کشید. راستی الانم داره تو ‏دانشکده سما تدریس میکنه. البته اینم ناگفته نمونه که مث پرنس شرمان تو کارتون بامزی میمونه. راس ساعت 5/10 شب انگار از آسمون بهش ‏وحی میشه!!! در اندک زمانی و در هر حالت حتی شستن ظرفها؛ و حتی عجیب تر از اون وقت تماشای سریال جومونگ که واسه دیدنش از ‏هرکاری دست میکشه؛ میخوابه!!! این مساله نیاز به یه سری بررسی های دقیقتر داره. بمونه. گذشته از همه این شوخی ها، تنها موجود دوست ‏داشتنی عالمه که هیچ چیزی برام جاشو پر نمیکنه و یه لحظه که تو خونه نیست، انگار آخرالزمان منه.‏ کارای مهمی که سال گذشته کردم شامل چیزاییه که این زیر ردیف میکنم.‏
1) پروژه تحقیقاتی بررسی زیبای شناسانه 300 امامزاده شهرستان ساری به سفارش اداره اوقاف شهرستان. (شاید جالب باشه بدونی که مدت زمانی ‏که انجامش طول کشید حدود 9 ماه و کل مبلغ قرارداد 1/500/000 تومن بود که سود من زیر 500/000تومن شد).‏
‏2) تالیف کتاب «گنجینه های قدسی پنهان». هنوز پخشش شروع نشده، ولی فکر کنم حداقل یه 2 ملیونی توش سود باشه. ان شاء الله. بعدن.‏
نکته های جالبی رو این چند روز متوجه شدم. دوستای واقعیمو یه جور دیگه شناختم. خانوادمو یه جور دیگه شناختم. همسرمو یه جور دیگه شناختم. ‏خودمو یه جور دیگه شناختم. یه دوست خانوادگی پیدا کردیم به اسم فروغ. وقتی بهار خبر قبولی منو بهش داد از خوشحالی داشت گریه میکرد. پدرم ‏از خوشحالی گریه کرد. پدر خانومم بغض تو گلوش جمع شده بود. سعید عزیز سر از پا نمیشناخت. ناشر کتابم شعف ناک تبریک گفت. آقای کلانتری ‏عزیز، صمیمانه و با صداقت تبریک گفت و تبریک. بعضی ها موقع شنیدنش رسمی تبریک گفتن و برام آرزوی موفقیت کردن. دکتر نوروزیان ازم ‏دعوت کرد برم خونشون. . خیلی های دیگه، خیلی خوشحال شدن. منم خیلی خوشحال شدم :)
‏ راستی یه سری ابر هم برای خودمون تو رویا هامون ساختیم. قراره فوفول دوست داشتنی و باوفا رو بفروشیم و یه ماشین نو بخریم. مثلا ام وی ام، ‏یا شایدم گل، یا حتی شاید کمری!!! خانومم خیلی کمری دوست داره. حتما «میخرم براش». اما فعلن با یه شکل کوچولو روبرو هستم و اون پایان ‏نامه عزیزمه که بدجوری تو گلوم گیر کرده. خیلی دست بالا گرفتم. چون مشغول کار هم بودم و سرم بدجوری شلوغ بود، تصمیم داشتم ترم بعد ‏تمومش کنم که حال خورده به دکترا. بدجوری کارم سخت شده. اهل سمبل کردن هم نیستم. باید توی همین روزا تمومش کنم. تمومش میکنم. حتمن.‏
خلاصه اینکه این روزگارمونه. با همین 50/000 اضافی که واسه خرج خونه میمونه خوش میگذرونیم. یه کمی هم قبلن مسافرکشی میکردم که ‏فعلنه تعطیله. اگه خدا بخواد دیگه واسه پول مسافر سوار نمیکنم .:)‏ به آینده روشنی که داره به سمتمون میاد، لبخند میزنم. خودمون میخوایم که روشن باشه. منتظرشیم.
دستهای مهربون خدا رو روی شونه هام حس ‏کردم...‏