|
رسم پروردگار
وَلَوْ یُؤَاخِذُ اللّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَکَ عَلَیْهَا مِن
دَآبَّةٍ وَلَکِن یُؤَخِّرُهُمْ إلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَإِذَا جَاء
أَجَلُهُمْ لاَ یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ یَسْتَقْدِمُونَ
و اگر خداوند مردم را به [سزاى] ستمشان مؤاخذه مىکرد جنبندهاى بر روى زمین باقى نمىگذاشت لیکن [کیفر] آنان را تا وقتى معین بازپس مىاندازد و چون اجلشان فرا رسد ساعتى آن را پس و پیش نمىتوانند افکنند |+| نوشته شده توسط در دوشنبه دوازدهم مرداد 1388 و ساعت 1:28 قبل از ظهر  العاقل اشاره...
فکر نمیکنم نیاز به توضیح داشته باشه. بعضی لحظه ها همه چیز توی یک قاب ثبت میشه.
|+| نوشته شده توسط در شنبه دهم مرداد 1388 و ساعت 10:54 بعد از ظهر |
درباره وبلاگ
 یک بود بوی تو لابلای بید وقتی مجنون میشد
دو بود و بیداری شب وقتی شراب بود سه بود و بوسه وقتی نمیدانستم نوبت چهارم؛ عمرم تمام شد. پشتیبانی
 |
